ดูก่อนนักการชาวกรุงสีพี พากันโกรธเรา
ในเพราะเรื่องอะไร เรายังไม่เห็นความชั่วของ
เรา ท่านจงบอกความชั่วนั้นแก่เรา เพราะ
เหตุไรจึงพากันขับไล่เรา.
เมื่อนักการกราบทูลว่า เพราะพระองค์พระราชทานคชสาร พระ-
เจ้าข้า พระเวสสันดรทรงมีความโสมนัสยิ่งนัก ตรัสว่า :-
เราจะให้หทัย ให้จักษุ เงินทอง แก้ว.
มุกดา แก้วไพฑูรย์ และแก้วมณี เป็นเพียง
ทรัพย์ภายนอกของเรา จะเป็นอะไร.
เมื่อยาจกมา ถึงแล้วเห็นยาจกแล้ว จะ
ให้แขนขวา ซ้าย เราไม่หวั่นไหว เพราะใจของ
เรายินดีในทาน.
ชาวกรุงสีพีทั้งปวง จงขับไล่ หรือจงฆ่า
เราก็ตาม หรือจงตัดเราเป็น ๗ ท่อนก็ตามเถิด
เราจักงดการให้ทานเสียมิได้เลย.
แล้วมีพระดำรัสต่อไปว่า ชาวเมืองทั้งหลายจงให้โอกาสแก่เรา เพื่อ
ให้ทานสักวันหนึ่งเถิด พรุ่งนี้เราให้ทานแล้วในวันที่ ๓ จักไป แล้วทรงส่ง