พระไตรปิฎก

ในขณะนั้นนั่นเอง ได้ปรากฏปาฏิหาริย์ทั้งปวงมีประการดังได้กล่าว มาแล้วในหนหลัง. หมู่เทพ หมู่พรหม ได้เกิดปีติโสมนัสเป็นอย่างยิ่งว่า บัดนี้พระสัมมาสัมโพธิญาณของพระโพธิสัตว์นั้นอยู่ไม่ไกล. ดังที่พระผู้มี- พระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า :- เมื่อเราให้พระนางมัทรีทวยเทพในท้องฟ้า ต่างเบิกบาน แม้ในครั้งนั้น แผ่นดิน เขา- สิเนรุราช ก็หวั่นไหว. อนึ่ง เมื่อเราให้พระนางมัทรีเทวี ไม่มีร้องไห้หน้าเศร้าหรือเพียง คิ้วขมวด. พระนางมัทรีเทวีได้มีพระดำริอย่างเดียวว่า จะทำสิ่งที่พระสวามี ปรารถนา. พระนางมัทรีตรัสต่อไปว่า :- เราเป็นราชกุมารี ได้เป็นภริยาของท่าน ผู้ใด ท่านผู้นั้นก็เป็นเจ้าของ เป็นอิสระใน ตัวเรา เมื่อปรารถนาจะให้เราแก่ผู้ใดก็ให้ได้ หรือจะขายก็ได้ จะฆ่าเสียก็ได้. แม้พระมหาบุรุษก็ตรัสว่า ท่านพราหมณ์ผู้เจริญ พระสัพพัญญุต- ญาณเท่านั้น เรารักยิ่งกว่าแม่มัทรี ร้อยเท่า พันเท่า แสนเท่า. ขอทาน ของเรานี้จงเป็นปัจจัยแห่งการรู้แจ้งแทงตลอด พระสัพพัญญุตญาณเถิดแล้ว พระราชทาน ทาน. ดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า :-