[๑๐๕] ครั้งนั้น พวกเจ้า ๑๖,๐๐๐ องค์อยู่ในกรุงมาตุละ

ทั้งหมดก็ประนมมือร้องไห้มาหา

[๑๐๖] เราเจรจาปราศรัยกับโอรสของพระเจ้าเจตราชเหล่านี้อยู่ ณ ที่นั้น

ให้พระโอรสของพระเจ้าเจตราชเหล่านั้นกลับที่ประตูนั้นแล้ว

ได้ไปยังภูเขาวงกต

[๑๐๗] ท้าวสักกะจอมเทพ ตรัสเรียกวิสสุกรรมเทพบุตรผู้มีฤทธิ์มาก

แล้วรับสั่งให้เนรมิตบรรณศาลาอย่างสวยงาม

น่ารื่นรมย์สำหรับเป็นอาศรมอย่างดี

[๑๐๘] วิสสุกรรมเทพบุตรผู้มีฤทธิ์มาก

รับพระบัญชาของท้าวสักกะแล้ว

เนรมิตบรรณศาลาอย่างสวยงาม

น่ารื่นรมย์สำหรับเป็นอาศรมอย่างดี

[๑๐๙] เราทั้ง ๔ คน มาถึงป่าใหญ่อันสงัดเงียบไม่พลุกพล่าน

อยู่ในบรรณศาลานั้น ณ ระหว่างภูเขา

[๑๑๐] ครั้งนั้น เรา พระนางมัทรีเทวี

และโอรสทั้ง ๒ คือ ชาลีและกัณหาชินา

บรรเทาความเศร้าโศกของกันและกันอยู่ในอาศรม

[๑๑๑] เรารักษาสองกุมารเป็นผู้ไม่ว่างอยู่ในอาศรม

พระนางมัทรีนำผลไม้มาเลี้ยงคนทั้ง ๓

[๑๑๒] เมื่อเราอยู่ในป่าใหญ่ พราหมณ์ (ชูชก)

ผู้มีความต้องการ เดินเข้ามาหาเรา

ได้ขอพระโอรสทั้ง ๒ ของเรา คือ ชาลีและกัณหาชินา

[๑๑๓] เพราะได้เห็นผู้ขอเข้ามาหา ความร่าเริงจึงเกิดขึ้นแก่เรา

ครั้งนั้น เราได้พาบุตรและธิดาทั้ง ๒ มาให้พราหมณ์