พระไตรปิฎก

แล้ว มีใจร่าเริง นำเอาไม้ต่าง ๆ มาได้ทำเชิง ตะกอนใหญ่ ทำเป็นห้องอันเต็มด้วยถ่านเพลิง ก่อไฟโพลงขึ้น ณ ที่นั้นทันทีเหมือนไฟนั้น เป็นกองใหญ่ฉะนั้น เราสลัดตัวอันมีธุลีแล้ว เข้าไปนั่งอยู่ข้างหนึ่ง ในเมื่อกองไม้อันไปติด ทั่วแล้ว เป็นควันตะลบอยู่ ในกาลนั้น เรา โดดลงในท่ามกลางระหว่างเปลวไฟ น้ำเย็น อันผู้ใดผู้หนึ่งดำลงแล้ว ย่อมระงับความกระวน กระวายและความร้อน ย่อมให้ความยินดี และปีติ ฉันใดในกาลเมื่อเราเข้าไปยังไฟที่ลุก โพลง ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ความกระวนกระ- วายทั้งปวงย่อมระงับ ดังดำลงในน้ำเย็นฉะนั้น เราได้ให้แล้วซึ่งกายทั้งสิ้น โดยไม่เหลือ คือ ขน หนัง เนื้อ เอ็น กระดูก และชิ้นเนื้อหทัย แก่พราหมณ์ ฉะนี้แล. จบ สสปัณฑิตจริยาที่ ๑๐