พระไตรปิฎก

เมื่อเทวดากล่าวอย่างนี้ในครั้งนั้นแล้ว เราได้ ตอบเทวดานั้นว่าเหตุไร ท่านจะให้เราเปื้อน ซากศพอันลามกไม่เจริญเล่า ถ้าเราฟังโกรธ ต่อลิงนั้น เราก็ฟังเป็นผู้เลวกว่ามัน ศีลของ เราก็จะฟังแตก และวิญญูชนทั้งหลายก็จะฟัง ติเตียนเรา เราเป็นผู้บริสุทธิ์ ตายด้วยความ บริสุทธิ์ ยังประเสริฐ ว่าความเป็นอยู่ที่น่า ละอายเสียอีก อย่างไรเราจักเบียดเบียนผู้อื่น แม้เพราะเหตุแห่งชีวิตเล่า บุคคลผู้มีปัญญา อดกลั้นคำดูหมิ่นในเพราะของคนเลว คน ปานกลางและคนชั้นสูง ย่อมได้อย่างนี้ตามใจ ปรารถนา ฉะนี้แล. จบ มหิสราชจริยาที่ ๕ อรรถกถามหิสราชจริยาที่ ๕ พึงทราบวินิจฉัยในอรรถกถามหิสราชจริยาที่ ๕ ดังต่อไปนี้. บทว่า มหึโส ปวนจารโก โยชนาแก้ว่าในกาลเมื่อเราเป็นกระบือป่าเที่ยวอยู่ใน ป่าใหญ่. บทว่า ปวฑฺฒกาโย มีกายอ้วนพี คือมีกายเติบใหญ่ด้วยวัย