Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 331

เล่ม มมร. 74 หน้า 331 ข้อ 18
บุตรนั้น ถ้าเราพึงทำลายตบะคุณ เราฟังทำ อธรรมเทพบุตรนั้นพร้อมทั้งบริวารให้เป็นดุจ ธุลีได้ แต่เพื่อจะรักษาศีลไว้ เราจึงระงับความ ปรารถนาแห่งใจเสีย พร้อมทั้งบริษัท ได้หลีก ทางให้แก่อธรรมวาทีเทพบุตร พร้อมกับเมื่อ เราหลีกจากทาง ทำการระงับจิตได้ แผ่นดิน ได้ให้ช่องแก่อธรรมเทพบุตร ในขณะนั้น ฉะนี้แล. จบ ธรรมเทวปุตตจริยาที่ ๘ อรรถกถาธรรมเทวปุตตจริยาที่ ๘ พึงทราบวินิจฉัยในอรรถกถาเทวปุตตจริยาที่ ๘. บทว่า มหาปกฺโข คือมีบริวารมาก. บทว่า มหิทฺธโก คือประกอบด้วยเทพฤทธิ์มาก บทว่า ธมฺโม นาม มหายกฺโข คือเทพบุตรผู้มีอานุภาพมาก ชื่อ ธรรม. บทว่า สพฺพโลกานุกมฺปโก คือเป็นผู้มีเคราะห์ โลกทั้งปวงด้วยมหากรุณาไม่ทำ การแบ่งแยก. แท้จริงพระมหาสัตว์ ในกาลนั้น บังเกิดเป็นเทพบุตรชื่อว่า ธรรม- เทพบุตร. ธรรมเทพบุตรตกแต่งด้วยเครื่องประดับเป็นทิพย์ ขึ้นทิพยรถ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka