Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 391

เล่ม มมร. 74 หน้า 391 ข้อ 22
ผู้เป็นนายของพ่อมีความเพียรสูง มีตระกล้ามีอินทรีย์สงบอย่ายิ่ง. ชฎิล นั้นได้ให้ความสำเร็จที่ปรารถนาทุกอย่างแก่พวกเรา เพราะฉะนั้น พ่อจง อนุวัตรตามความปรารถนา ตามความชอบใจ อนุเคราะห์ชฎิลนั้น. ดังที่ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า :- เราไปสู่ที่บำรุงชฏิลนั้นแล้วได้กล่าวดังนี้ ว่า ดูก่อนคฤหบดี ท่านสบายดีดอกหรือ หรือว่าท่านจะให้นำเอาอะไรมา เหตุนั้นดาบส โกงนั้นอาศัยมานะจึงโกรธเราว่า เราจะให้ พระราชาฆ่าท่านเสียในวันนั้น หรือจะให้ขับไล่ เสียจากแว่นแคว้น พระราชาทรงปราบปัจจันต- ชนบทสงบแล้ว ได้ตรัสถานชฎิลโกงว่า พระคุณท่านสบายดีหรือ สักการะสัมมานะ ยังเป็นไปแก่พระคุณท่านหรือ. ชฎิลโกงนั้น ทูลแด่พระราชาเหมือนว่าพระกุมารจะทำให้ ฉิบหาย. พระราชาทรงสดับคำของชฎิลโกงนั้น ทรงมีพระราชบัญชาว่า จงตัดศีรษะเสียในที่นี้ นั่นแหละ จงสับฟันบั่นออกเป็น ๔ ท่อน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka