พระไตรปิฎก

ความยินดีความบันเทิง อันผู้รู้พึงได้ เพราะบำรุงบำเรอมารดาให้ท่านหัวเราะแจ่มใส อยู่ทุกเมื่อ. ความยินดีความบันเทิง อันผู้รู้พึงได้ เพราะบำรุงบำเรอบิดาให้ท่านหัวเราะแจ่มใสอยู่ ทุกเมื่อ. การสงเคราะห์เหล่านี้แลในโลก ตามสม- ควรในธรรมนั้น ๆ คือ การให้ การเจรจาถ้อย คำอ่อนหวาน การประพฤติเป็นประโยชน์ การ วางตนเสมอต้นเสมอปลาย ดุจลิ่มรถที่แล่น ไปฉะนั้น. การสงเคราะห์เหล่านั้นไม่พึงมี มารดาย่อม ไม่ได้การนับถือหรือการบูชา เพราะเหตุแห่ง บุตร. หรือบิดาย่อมไม่ได้การนับถือหรือการบูชา เพราะเหตุแห่งบุตร. เพราะบัณฑิตทั้งหลาย เพ่งเล็งโดยชอบ ถึงการสงเคราะห์เหล่านี้ ฉะนั้นจึงถึงความเป็น ผู้ยิ่งใหญ่และได้ความสรรเสริญ.