พระไตรปิฎก

มารดาบิดาท่านกล่าวว่าเป็นพรหม เป็น บุรพาจารย์และเป็นผู้ควรบูชาของบุตรทั้งหลาย เป็นผู้อนุเคราะห์สัตว์. เพราะฉะนั้นแล บัณฑิตพึงนอบน้อม พึง สักการะมารดาบิดาเหล่านั้น ด้วยข้าว ด้วยน้ำ ด้วยผ้า ด้วยที่นอน ด้วยเครื่องนุ่งห่ม ด้วย น้ำอาบ. และด้วยการล้างเท้า. บัณฑิตทั้งหลาย ย่อมสรรเสริญบุคคลนั้น ในโลกนี้ ด้วยการบำรุงบำเรอในมารดาบิดาทั้ง หลาย. บุคคลนั้นละจากโลกนี้ไปแล้วย่อม บันเทิงในสวรรค์ พระราชาทั้งหมดเหล่านั้นครั้นได้ฟังดังนั้นแล้ว ก็ทรงเลื่อมใสพร้อม กับกองพล. ลำดับนั้นพระโพธิสัตว์ยังพระราชาเหล่านั้นให้ตั้งอยู่ในศีล ๕ แล้วให้โอวาทว่า ขอท่านทั้งหลายจงเป็นผู้ไม่ประมาทในทานเป็นต้นเถิด. แล้วก็ปล่อยไป. พระราชาเหล่านั้นทั้งหมดทรงครองราชสมบัติโดยธรรม ครั้นสวรรคตก็ไปบังเกิดในสวรรค์. พระโพธิสัตว์ให้นันทบัณฑิต แลมารดา ด้วยกล่าวว่า ตั้งแต่นี้น้องจงบำรุงมารดาตนเองบำรุงบิดาจนตลอดชีวิต. ทั้ง สองพี่น้องเมื่อถึงแก่กรรมก็ไปเกิดบนพรหมโลก.