พระไตรปิฎก

๖. มูคผักขจริยา๑ ว่าด้วยจริยาวัตรของมูคผักขกุมาร [๒๖] อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นพระราช- โอรสของพระเจ้ากาสี ชนทั้งหลายเรียกเรา โดยชื่อว่า มูคผักขกุมารบ้าง เตมิยกุมารบ้าง ในกาลนั้น พระสนมนางในหมื่นหกพัน ไม่มี พระราชโอรส โดยวันคืนล่วงไป ๆ เราบังเกิด ผู้เดียว พระบิดารับสั่งให้ตั้งเศวตรฉัตร ให้ เลี้ยงดูเราผู้เป็นบุตรสุดที่รัก อันได้ด้วยยาก เป็นอภิชาตบุตร ทรงไว้ซึ่งความรุ่งเรือง บนที่ นอนในกาลนั้น เรานอนอยู่บนที่นอนอันอ่อน นุ่ม ตื่นขึ้นแล้วได้เห็นเศวตรฉัตรอันเป็นเหตุ ให้เราไปสู่นรก ความสะดุ้งหวาดกลัวเกิดขึ้น แล้วแก่เรา พร้อมกับได้เห็นฉัตร เราถึงความ วินิจฉัยว่า เมื่อไรหนอ เราจึงจะเปลื้องราช- สมบัตินี้ได้ เทพธิดาผู้เป็นสายโลหิตของเรามา ๑. พม่า เป็น เตมิยจริยา.