พระไตรปิฎก

ติเตียนว่าเป็นคนกาลกรรณี ทีนั้นชาวชนบท เสนาบดี และปุโรหิตทั้งปวงร่วมใจกันทั้งหมด พลอยดีใจการที่รับสั่งให้นำไปทิ้ง เรานั้นได้ฟัง ความประสงค์ของเสนาบดีเป็นต้นนั้นแล้ว ร่าเริงดีใจว่า เราประพฤติตบะมาเพื่อประโยชน์ ใด ประโยชน์นั้นจะสำเร็จแก่เรา ราชบุรุษ ทั้งหลายอาบน้ำให้เรา ไล้ทาด้วยของหอม สวม ราชมงกุฎราชาภิเศกแล้ว มีฉัตรที่บุคคลถือไว้ ให้ทำประทักษิณพระนคร ดำรงเศวตรฉัตรอยู่ ๗ วัน พอดวงอาทิตย์ขึ้นนายสารถีอุ้มเราขึ้น รถ เข้าไปยังป่า นายสารถีหยุดรถไว้ ณ โอกาส หนึ่งปล่อยรถเทียมม้าพอพ้นมือ ก็ขุดหลุม เพื่อจะฝังเราเสียในแผ่นดิน พระมหากษัตริย์ ทรงคุกคามการอธิษฐาน ที่เราอธิษฐานไว้ ด้วยเหตุต่าง ๆ แต่เราก็ไม่ทำลายการอธิษฐาน นั้น เพราะเหตุแห่งโพธิญาณนั่นเอง เราจะ เกลียดพระมารดาพระบิดาก็หามิได้ เราจะ