พระไตรปิฎก

ผู้เจริญ ขอพระคุณท่านได้โปรดใช้ยาหรือมนต์ทำบุตรของกระผมให้หายโรค เถิด. ทีปายนดาบส กล่าวว่า เราไม่รู้จักยา. เราไม่ใช่หมอ. เราเป็นนักบวช. มารดาบิดาของเด็กกล่าวว่า ถ้าเช่นนั้นขอพระคุณท่านได้โปรดแผ่เมตตาใน กุมารนี้แล้วทำสัจกิริยาเถิด. ดาบสกล่าวว่า ดีแล้วเราจักทำสัจกิริยา จึง วางมือไว้บนศีรษะของยัญญทัตตะ ได้ทำสัจกิริยา ดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสไว้ว่า :- พราหมณ์ผู้เป็นสหายของเราได้พาภรรยา และบุตรต่างถือสักการะสำหรับต้อนรับแขก รวม ๓ คนมาหาเรา เรานั่งเจรจาปราศัยกับ สหายและภรรยาของเขารอยู่ในอาศรมของตน. เด็กโยนลูกข้างเล่นอยู่ ทำงูเห่าให้โกรธแล้ว ทีนั้นเด็กนั้นเอามือควานหาลูกข่างไปตามปล่อง จอมปลวก ควานไปถูกเอาหัวงูเห่าเข้า พลมือ ไปถูกหัวของมัน งูก็โกรธอาศัยกำลังพิษ เคือง จนเหลือจะอดกลั้นได้กัดเด็กในทันที พร้อม กัดถูกงูกัดเด็กล้มลงที่พื้นดิน ด้วยกำลังพิษ กล้า เหตุนั้น เราเป็นผู้ได้รับทุกข์ หรือเรามี ความรักจึงเป็นทุกข์ เราได้ปลอบมารดาบิดา