พระไตรปิฎก

พระสาวก และพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งปวงในการปรินิพพาน. ในการปรินิพ- พานนั้นท่านเหล่านั้นเป็นอย่างเดียวกันโดยไม่ต่างกันเลย. สมดังที่พระผู้มี- พระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า ความต่างกันแห่งวิมุติย่อมไม่มี. อนึ่งในข้อนี้มีคาถา ดังต่อไปนี้ :- พระศาสดาผู้มีสัจจะ มีจาคะ มีความสงบ มีปัญญา ผู้อนุเคราะห์ ผู้สะสมบุญบารมีทั้งปวง ไม่พึงยังประโยชน์ชื่อไรให้สำเร็จบ้าง. พระ- ศาสดาผู้มีพระมหากรุณา แสวงหาคุณอันเป็น ประโยชน์ ผู้วางเฉยและไม่คำนึงในสิ่งทั้งปวง โอ พระชินเจ้า น่าอัศจรรย์. พระศาสดาผู้ทรง หน่ายในสรรพธรรม ทรงวางเฉยในสัตว์ทั้ง หลาย ทรงขวนขวายประโยชน์แก่สัตว์ทุกเมื่อ โอ พระชินเจ้า น่าอัศจรรย์. พระศาสดาทรง ขวนขวายไม่เกียจคร้าน เพื่อประโยชน์ เพื่อ ความสุขแก่สรรพสัตว์ ในกาลทั้งปวง โอ พระชินเจ้า น่าอัศจรรย์. ให้สำเร็จประโยชน์โดยกาลไหน ? ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถาว่า โดย กำหนดอย่างต่ำสี่อสงไขยแสนมหากัป. โดยกำหนดอย่างกลาง แปดอสง-