Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 665

เล่ม มมร. 74 หน้า 665 ข้อ 36
อะไรเป็นอานิสงส์. ท่านพรรณนาอานิสงส์ของพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย ผู้สะสมบุญญาภินิหารไว้อย่างนี้ว่า :- นรชนทั้งหลายผู้สมบูรณ์ด้วยอวัยวะทั้ง ปวง ท่องเที่ยวไปตลอดกาลยาวนาน นับได้ ร้อยโกฏิกัป เป็นผู้เที่ยงต่อโพธิญาณ. ย่อมไม่ เกิดในอเวจี และในโลกันตรนรก. ไม่เกิด เป็นนิชฌามตัณหิกเปรต ขุปิปาสิกเปรตและ กาลกัญชิกาเปรต. สัตว์เล็ก ๆ แม้เข้าถึงทุคติ ก็ไม่มี. สัตว์เหล่านั้นเมื่อเกิดในมนุษยโลก ก็ไม่เกิดเป็นคนตาบอด หูหนวก และเป็นใบ้. ไม่เป็นอุภโตพยัญชนกและบัณเฑาะก์ และก็ ไม่ถึงความเป็นสตรี. นรชนทั้งหลายยังไม่ สำเร็จก็จะพ้นจากนรก มีโคจรบริสุทธิ์ในที่ ทั้งปวงเที่ยงต่อโพธิญาณ. เชื่อกรรม ผลของ กรรมไม่เสพมิจฉาทิฏฐิ แม้อยู่ในสวรรค์ก็ไม่ เข้าถึงความเป็นผู้ไม่มีความรู้สึก. ย่อมไม่มี เหตุในเทวโลกชั้นสุทธาวาส.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka