พระไตรปิฎก

เมื่อเลือกเฟ้นอยู่ เราได้เห็นทานบารมีก่อน จึงบำเพ็ญพุทธการกธรรมเหล่านั้น จนถึงความเป็นพระเวสสันดร. อนึ่ง เมื่อ พระองค์ทรงบรรลุอานิสงส์ของพระโพธิสัตว์ผู้มีอภินิหารอัน กระทำไว้แล้ว อานิสงส์เหล่านั้นท่านพรรณนาไว้ว่า นรชนทั้งหลายผู้สมบูรณ์ด้วยองค์คุณ ทั้งปวงอย่างนี้ เป็นผู้เที่ยงเพื่อจะตรัสรู้ เมื่อ ยังท่องเที่ยวไปสู่สังสารวัฏสิ้นกาลนาน แม้ ตั้งร้อยโกฏิกัปก็ไม่ได้เกิดในอเวจีและในโล- กันตรนรก ไม่เกิดเป็นนิชฌาม ตัณหิกเปรต ขุปปิปาสิกเปรต กาลกัญชิกเปรต แม้จะเกิด ในทุคติก็ไม่เกิดเป็นสัตว์เล็ก ๆ เมื่อเกิดใน มนุษย์ ย่อมไม่เกิดเป็นผู้บอดแต่กำเนิด ไม่เป็นคนหูหนวก ไม่เป็นคนใบ้ ไม่เป็นคน พิการ ไม่เกิดเป็นหญิง ไม่เป็นอุภโตพยัญชนะ ไม่เป็นบัณเฑาะก์ ย่อมไม่เป็นบุคคลผู้นับ เนื่องแล้วจากอภัพบุคคลทั้งหลาย เป็นผู้ พ้นแล้วจากอนันตริยธรรม เป็นนรผู้เพียง เพื่อจะตรัสรู้ มีโคจรบริสุทธิ์ในที่ทั้งปวง ไม่ เสพมิจฉาทิฏฐิ มีความเห็นในการกระทำว่า เป็นกรรม แม้เมื่ออยู่ในสวรรค์ก็ไม่เกิดใน อสัญญีภพ ชื่อว่า เหตุเกิดในสุทธาวาส