พระไตรปิฎก

๗๓-๕. อุปาทานอุปาทานสัมปยุตตทุกะ อุปาทานา เจว ธมฺมา ธรรมเป็นอุปาทานและสัมปยุตด้วย อุปาทานสมฺปยุตฺตา จ อุปทาน อุปาทานสมฺยุตฺตา เจว ธมฺมา ธรรมสัมปยุตด้วยอุปาทาน แต่ไม่เป็น โน จ อุปาทานา อุปทาน ๗๔-๖. อุปาทานวิปปยุตตอุปาทานนิยทุกะ อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธรรมวิปปยุตจากอุปทาน แต่เป็น ธมฺมา อุปาทานิยาปิ อารมณ์ของอุปทาน อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน และไม่เป็น ธมฺมา อนุปาทานิยปิ อารมณ์ของอุปทาน กิเลสโคจฉกะ หมวดที่ ๑๒ มี ๘ ทุกะ คือ [๑๓] ๗๕-๑. กิเลสทุกะ กิเลสา ธมฺมา ธรรมเป็นกิเลส โน กิเลสา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นกิเลส ๗๖-๒. สังกิเลสิกทุกะ สงฺกิเลสิกา ธมฺมา ธรรมเป็นอารมณ์ของสังกิเลส อสงฺกิเลสิก ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ๗๗-๓. สังกิลิฏฐทุกะ สงฺกิลิฏฺา ธมฺมา ธรรมเศร้าหมอง อสงฺกิลิฏฺา ธมฺมา ธรรมไม่เศร้าหมอง