Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 78 หน้าที่ 791

เล่ม มมร. 78 หน้า 791 ข้อ 934 935
ความกำหนัด ความกำหนัดนักแห่งจิต ฯลฯ อันประกอบด้วยรูปธาตุ และอรูปธาตุ นี้เรียกว่า ภวตัณหา. ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอัน สหรคตด้วยอุจเฉททิฏฐิ นี้เรียกว่า วิภวตัณหา. เหล่านี้เรียกว่า ตัณหา ๓. [๙๓๔] ตัณหา ๓ แม้อีกนัยหนึ่ง เป็นไฉน ? กามตัณหา รูปตัณหา อรูปตัณหา บรรดาตัณหา ๓ นั้น กามตัณหา เป็นไฉน ? ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอัน ประกอบด้วยกามธาตุ นี้เรียกว่า กามตัณหา. รูปตัณหา เป็นไฉน ? ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอัน ประกอบด้วยรูปธาตุ นี้เรียกว่า รูปตัณหา. อรูปตัณหา เป็นไฉน ? ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอัน ประกอบด้วยอรูปธาตุ นี้เรียกว่า อรูปตัณหา. เหล่านี้เรียกว่า ตัณหา ๓. [๙๓๕] ตัณหา ๓ แม้อีกนัยหนึ่ง เป็นไฉน ? รูปตัณหา อรูปตัณหา นิโรธตัณหา บรรดาตัณหา ๓ นั้น รูปตัณหา เป็นไฉน ? ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ฯลฯ ความกำหนัดนักแห่งจิตอัน ประกอบด้วยรูปธาตุ นี้เรียกว่า รูปตัณหา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka