พระไตรปิฎก

๗. ภิกษุเหล่านั้นละทิ้งพระสูตรบางอย่าง และพระวินัยอันลึกซึ้งเสีย แล้วแต่งพระสูตร เทียม พระวินัยเทียมทำให้เป็นอย่างอื่น. ๘. คัมภีร์บริวารอัตถุธาระก็ดี อภิธรรมทั้ง ๖ ปกรณ์ก็ดี ปฏิสัมภิทานิทเทสก็ดี ชาดกบาง ส่วนก็ดี. ๙. คัมภีร์มีประมาณเท่านี้ ถูกภิกษุเหล่า- นั้นจำแนกไว้ต่าง ๆ กันแล้วแต่งให้เป็นอย่าง อื่นทั้ง นาม ลิงค์ บริขาร และอากัปปกรณียะ. ๑๐. ภิกษุผู้เป็นหัวหน้าคณะ ผู้มีวาทะ อันแยกกันแล้ว ผู้ทำมหาสังคีติเหล่านั้นได้พา กันละทิ้งซึ่งความเป็นปกตินั้นเสียแล้วแต่งให้ เป็นอย่างอื่น. ๑๑. ก็โดยการเรียนแบบอย่างแห่งภิกษุ เหล่านั้น ได้มีลัทธิอันแตกแยกกันขึ้นมาก- มาย และภายหลังแต่กาลนั้นมาได้เกิดแตก- แยกกันขึ้นในมหาสังฆิกะนั้น ดังนี้คือ :- ๑๒. ภิกษุผู้มหาสังฆิกะได้แตกแยกกัน เป็น ๒ พวก คือ เป็นโคกุลิกะพวกหนึ่งเป็น