Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 138

เล่ม มมร. 80 หน้า 138 ข้อ 98
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๙๘] ส. เพราะอาศัยวิญญาณ จึงบัญญัติบุคคลขึ้น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. เพราะอาศัยวิญญาณเป็นอัพยากฤต จึงบัญญัติ บุคคลเป็นอัพยากฤตขึ้น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. เพราะอาศัยวิญญาณเห็นอัพยากฤต จึงบัญญัติ บุคคลเป็นอัพยากฤตขึ้น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. วิญญาณเป็นอัพยากฤต ไม่เที่ยง เป็นสังขตะ อาศัยปัจจัยเกิดขึ้น มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา มีความเสื่อมไปเป็น ธรรมดา มีความคลายไปเป็นธรรมดา มีความดับไปเป็นธรรมดา มี ความแปรไปเป็นธรรมดา หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ถึงบุคคลเป็นอัพยากฤต ก็ไม่เที่ยง เป็นสังขตะ อาศัยปัจจัยเกิดขึ้น มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา มีความเสื่อมไปเป็น ธรรมดา มีความคลายไปเป็นธรรมดา มีความดับไปเป็นธรรมดา มี ความแปรไปเป็นธรรมดา หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka