พระไตรปิฎก

แล้ว บำเพ็ญธรรมที่ควรบำเพ็ญแล้ว ทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้ แจ้งแล้ว มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. หากว่า พระอรหันต์เป็นผู้ปราศจาก ราคะ โทสะ โมหะแล้ว ฯลฯ ทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้งแล้ว ก็ต้องไม่กล่าวว่า พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตผลได้. [๒๔๒] ส. พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตผลได้ หรือ ? ป. พระอรหันต์ผู้สมยวิมุต๑ เสื่อมจากอรหัตผลได้ พระอรหันต์ผู้อสมยวิมุต๑ ย่อมไม่เสื่อมจากอร- หัตผล. ส. พระอรหันต์ผู้สมยวิมุต เสื่อมจากพระอรหัต- ผลได้ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้อสมยวิมุต เสื่อมจากอรหัตผล ได้ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. พระอรหันต์ผู้อสมยวิมุต ย่อมไม่เสื่อมจากอรหัต- ผล หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ๑. ดูคำอธิบายในบุคคลบัญญัติ ข้อ ๑๗, ๑๘ หน้า ๑๙๑, ๑๙๓