พระไตรปิฎก

ส. พระอรหันต์ผู้สมยวิมุต ย่อมไม่เสื่อมจากอรหัต- ผล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๒๔๓] ส. พระอรหันต์ผู้สมยวิมุตละราคะขาดแล้ว พระ- อรหันต์ผู้สมยวิมุตเสื่อมจากอรหัตผลได้ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้อสมยวิมุตละราคะขาดแล้ว พระ- อรหันต์ผู้อสมยวิมุตเสื่อมจากอรหัตผลได้ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. พระอรหันต์ผู้สมยวิมุต ละโทสะขาดแล้ว ฯลฯ ละอโนตตัปปะขาดแล้ว พระอรหันต์ผู้สมยวิมุตเสื่อมจากอรหัตผลได้ ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้อสมยวิมุตละโทสะขาดแล้ว ฯ ล ฯ ละอโนตตัปปะขาดแล้ว พระอรหันต์ผู้อสมยวิมุต เสื่อมจากอรหัตผลได้ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. เพื่อละขาดซึ่งราคะ พระอรหันต์ผู้สมยวิมุตยัง มรรคให้เกิดแล้ว พระอรหันต์ผู้สมยวิมุตเสื่อม จากอรหัตผลได้ หรือ ?