Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 264

เล่ม มมร. 80 หน้า 264 ข้อ 249
ป. ถูกแล้ว. ส. ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่พึงกล่าวว่า บรรดากิเลสวัฏที่ พระอรหันต์ตัดแล้ว ยังมีบางอย่างที่ยังจะต้อง ตัดอีก น่ะสิ ? [๒๔๙] ส. พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตผลได้ หรือ ? ป. ลูกแล้ว. ส. กิจที่ทำแล้ว ต้องกลับสร้างสมอีก มีหรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. กิจที่ทำแล้ว ต้องกลับสร้างสมอีก มีหรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า การกลับสร้าง สมกิจที่ทำแล้วไม่มี กิจอื่นที่จำต้องทำอีกก็ไม่มี แก่ภิกษุนั้นผู้ พ้นแล้วโดยชอบ ผู้มีจิตสงบแล้ว บรรดารูป เสียง กลิ่น รส ผัสสะ ธัมมารมณ์ทุกอย่าง ทั้งที่น่าปรารถนา และไม่น่าปรารถนา ไม่ยังจิตของท่านผู้คงที่ อันตั้งมั่น หลุดพ้นแล้ว ให้หวั่นไหวได้ ดุจภูเขาศิลาล้วนเป็นแท่งทึบย่อมไม่สะเทือนเพราะลม ฉะนั้น เพราะภิกษุนั้นย่อมพิจารณาเห็นแต่ความสิ้นไปแห่งจิตนั้น ๆ ดังนี้๑ เป็นสูตรมีอยู่จริง มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ๑. วิ. มหา. ๕/๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka