พระไตรปิฎก

ส. อดีตมีอยู่ อดีตย่อมไม่ละความเป็นอดีต หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ปัจจุบันมีอยู่ ปัจจุบันย่อมไม่ละความเป็นปัจจุบัน หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๓๒๖] ส. อนาคตมีอยู่ อนาคตย่อมไม่ละความเป็นอนาคต หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. อดีตมีอยู่ อดีตย่อมไม่ละความเป็นอดีต หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๓๒๗] ส. ปัจจุบันมีอยู่ ปัจจุบันย่อมไม่ละความเป็นปัจจุบัน หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. อดีตมีอยู่ อดีตย่อมไม่ละความเป็นอดีต หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๓๒๘] ส. อดีตมีอยู่ อดีตย่อมไม่ละความเป็นอดีต หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. อดีตเที่ยง ยั่งยืน คงทน มีอันไม่แปรผันเป็น ธรรมดา หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ