พระไตรปิฎก

[๕๐๙] ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของตน ยังมรรคให้ เกิดแล้ว ฯ ล ฯ ยังโพชฌงค์ให้เกิดแล้ว เพื่อละขาดซึ่งราคะ แต่ความ ไม่รู้ของท่านยังมีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น ยังโพชฌงค์ให้ เกิดแล้วเพื่อละขาดซึ่งราคะ แต่ความไม่รู้ของท่านยังมีอยู่ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๕๑๐] ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของตน ยังมรรค ให้เกิดแล้ว ฯ ล ฯ ยังโพชฌงค์ให้เกิดแล้ว เพื่อละขาดซึ่งโทสะ ฯ ล ฯ เพื่อละขาดซึ่งอโนตตัปปะ แต่ความไม่รู้ของท่านยังมีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น ยังโพชฌงค์ให้ เกิดแล้วเพื่อละขาดซึ่งอโนตตัปปะ แต่ความไม่รู้ของท่านยังมีอยู่ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๕๑๑] ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของตนเป็นผู้ปราศ- จากราคะ โทสะ โมหะแล้ว ฯ ล ฯ ทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้ง แล้ว แต่ความไม่รู้ของท่านยังมีอยู่ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น เป็นผู้ปราศ- จากราคะ โทสะ โมหะแล้ว ฯ ล ฯ ทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้ง แล้ว แต่ความไม่รู้ของท่านยังมีอยู่ หรือ ?