พระไตรปิฎก

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๕๑๒] ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น ละขาดราคะ แล้ว และความไม่รู้ไม่มีแก่ท่าน หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของตน ละขาด ราคะแล้ว และความไม่รู้ไม่มีแก่ท่าน หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๕๑๓] ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น ละขาดโทสะ แล้ว ฯ ล ฯ ละขาดอโนตตัปปะแล้ว และความไม่รู้ไม่มีแก่ท่าน หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของตน ละขาด อโนตตัปปะแล้ว และความไม่รู้ไม่มีแก่ท่าน หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๕๑๔] ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมอื่น ยังมรรคให้เกิด แล้ว ฯ ล ฯ ยังโพชฌงค์ให้เกิดแล้ว ฯ ล ฯ เพื่อละขาดซึ่งราคะ ยังมรรค ให้เกิดแล้ว ฯ ล ฯ ยังโพชฌงค์ให้เกิดแล้ว เพื่อละขาดซึ่งอโนตตัปปะ และความไม่รู้ไม่มีแก่ท่าน หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ผู้ฉลาดในธรรมของตนยังโพชฌงค์ ให้เกิดแล้วเพื่อละขาดซึ่งอโนตตัปปะ และความไม่รู้ไม่มีแก่ท่าน หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ