Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 677

เล่ม มมร. 80 หน้า 677 ข้อ 869 870
[๘๖๙] ส. คฤหัสถ์พึงเป็นพระอรหันต์ได้ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. คฤหัสถ์ไร ฯ ที่ยังมิได้ละคิหิสัญโญชน์แล้วเป็น ผู้กระทำที่สุดแห่งทุกข์ได้ในปัจจุบันเทียวมีอยู่ ป. ไม่มี. ส. หากว่า คฤหัสถ์ไร ๆ ที่ยังมิได้ละคิหิสัญโญชน์ แล้วเป็นผู้กระทำที่สุดแห่งทุกข์ในปัจจุบันเทียวไม่มี ก็ต้องไม่กล่าวว่า คฤหัสถ์พึงเป็นพระอรหันต์ได้ดังนี้. [๘๗๐] ส. คฤหัสถ์พึงเป็นพระอรหันต์ได้ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ปริพาชก ผู้วัจฉโคตร ได้กราบทูลพระผู้มี- พระภาคเจ้าว่าดังนี้ ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ คฤหัสถ์ไร ๆ ที่ยัง มิได้ละคิหิสูญโญชน์แล้วเป็นผู้กระทำที่สุดแห่งทุกข์ได้ เพราะ กายแตกมีอยู่หรือหนอ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ดูก่อน วัจฉะ ไม่มีคฤหัสถ์ไร ๆ ที่ยังมิได้ละได้หิสัญโญชน์แล้วเป็นผู้ กระทำที่สุดแห่งทุกข์ได้เพราะกายแตก ดังนี้๑ เป็นสูตรมีอยู่จริง มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ๑. ม.ม. ๑๓/๒๔๓
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka