พระไตรปิฎก

[๑๐๓๗] ส. สภาวะที่ไม่เที่ยงเห็นว่าเที่ยง เป็นความเห็นผิด และนั้นเป็นอกุศล หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ผู้เข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มีความรู้ วิปริต และนั้นเป็นอกุศล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ลฯ ส. สภาวะที่เป็นทุกข์เห็นว่าเป็นสุข ฯลฯ สภาวะที่ เป็นอนัตตาเห็นว่าเป็นอัตตา ฯลฯ สภาวะที่ไม่งามเห็นว่างาม เป็นความ เห็นผิด และนั้นเป็นอกุศล หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ผู้เข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มีความรู้ วิปริต และนั้นเป็นอกุศล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๐๓๘] ส. ผู้เข้าสมาบัติปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มีความรู้ วิปริต และนั้นเป็นอกุศล หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. สภาวะที่ไม่เที่ยงเห็นว่าเที่ยง และนั้นเป็นกุศล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. ผู้เข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มีความรู้ วิปริต และนั้นเป็นกุศล หรือ ?