Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 80 หน้าที่ 772

เล่ม มมร. 80 หน้า 772 ข้อ 1039 1040
ป. ถูกแล้ว. ส. สภาวะที่เป็นทุกข์เห็นว่าเป็นสุข ฯ ล ฯ สภาวะที่ เป็นอนัตตาเห็นว่าเป็นอัตตา ฯ ลฯ ภาวะที่ไม่งามเห็นว่างาม เป็นความ เห็นผิด และนั้นเป็นกุศล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ [๑๐๓๙] ส. ผู้เข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มีความรู้ วิปริต หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์พึงเข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็น อารมณ์ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. หากว่า พระอรหันต์พึงเข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณ เป็นอารมณ์ ก็ต้องไม่กล่าวว่า ผู้ที่เข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มี ความรู้วิปริต [๑๐๔๐] ส. ผู้เข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มีความรู้ วิปริต พระอรหันต์พึงเข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. พระอรหันต์ยังมีความเห็นผิดอยู่ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka