พระไตรปิฎก

เกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ฆานายตนะจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น, เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังปรินิพพานในกามาวจรภูมิก็ดี บุคคล ที่กำลังตายในรูปาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี บุคคล ที่เกิดอยู่ในอรูปภูมิก็ดี จักขายตนะไม่ใช่กำลังเกิด และฆานายตนะ ก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า ฆานายตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, จักขา- ยตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อปัจฉิมภวิกบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในกามาวจรภูมิก็ดี บุคคล ที่กำลังเกิดในรูปาวจรภูมิก็ดี ฆานายตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น แต่จักขายตนะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น เมื่อ บุคคลาเหล่านั้นกำลังปรินิพพานในกามาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่กำลังตาย ในรูปาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ ในอรูปภูมิก็ดี ฆานายตนะไม่ใช่จักเกิด และจักขายตนะก็ไม่ใช่กำลัง เกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ จักขายตนมูละ ฆานายตนมูลี จักขายตนมูละ รูปายตนมูลี :- [๔๗๘] จักขายตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, รูปา- ยตนะก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ?