พระไตรปิฎก

เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังตายในปัญจโวการภูมิก็ดี บุคคลที่จักขุ เกิดไม่ได้เหล่านั้นกำลังเกิดในกามาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในสัญญ- สัตตภูมิก็ดี จักขายตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ รูปายตนะจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลัง ปรินิพพานในปัญจโวการภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอรูปภูมิก็ดี จักขา- ยตนะไม่ใช่กำลังเกิด และรูปายตนะก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น. ก็หรือว่า รูปายตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, จักขา- ยตนะก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อปัจฉิมภวิกบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในปัญจโวการภูมิ รูปา- ยตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่จักขายตนะกำลังเกิด แก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังปรินิพพานใน ปัญจโวการภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอรูปภูมิก็ดี รูปายตนะไม่ใช่จักเกิด และจักขายตนะก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินนั้น. จบ จักขายตนมูละ รูปายตนมูลี จักขายตนมูละ มนายตนมูลี :- [๔๗๙] จักขายตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, มนา- ยตนะก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ?