Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 82 หน้าที่ 965

เล่ม มมร. 82 หน้า 965 ข้อ 947
ก็หรือว่า สมุทยสัจจะเคยดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, ทุกขสัจจะ ก็กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้กำลังเกิดในจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิก็ดี ในอุปปาท- ขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี ในภังคขณะแห่งมัคคจิตและผลจิตในอรูป ภูมิก็ดี สมุทยสัจจะเคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ทุกสัจจะไม่ใช่ กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลผู้กำลังตายในจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี สมุทยสัจจะ เคยดับ และทุกขสัจจะก็กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ ทุกขสัจจมูละ สมุทยสัจจมูลี ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๔๗] ทุกขสัจจะกำลังดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, มัคคสัจจะ ก็เคยดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งปฏิสนธิจิตของบุคคลผู้เกิดอยู่ใน สุทธาวาสภูมิ ก็ดี บุคคลผู้ที่ยังไม่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มานั้นกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี บุคคลผู้ที่กำลังตายในอสัญญสัตต- ภูมิก็ดี ทุกขสัจจะกำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มัคคสัจจะ ไม่ใช่เคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลผู้ที่เข้าถึงความเป็นผู้เคย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka