พระไตรปิฎก

รู้อริยสัจ ๔ มาแล้วกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี ทุกขสัจจะกำลังดับ และมัคคสัจจะก็เคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะเคยดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, ทุกขสัจจะ ก็กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้ที่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มาแล้วกำลังเกิดก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดีในภังคขณะแห่งมัคคจิตและผลจิต ในอรูปภูมิก็ดี มัคคสัจจะเคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ทุกข- สัจจะไม่ใช่กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลผู้ที่เข้าถึงความ เป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มาแล้วกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตใน ปวัตติกาลก็ดี มัคคสัจจะเคยดับ และทุกขสัจจะก็กำลังดับแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น. จบ ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี ทุกขสัจจมูล จบ สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๔๘] สมุทยสัจจะกำลังดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, มัคค- สัจจะก็เคยดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ?