พระไตรปิฎก

บุคคลเหล่านั้นกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี มัคค- สัจจะจักดับ และทุกขสัจจะก็กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี ทุกขสัจจมูล จบ สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๖๒] สมุทยสัจจะกำลังดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, มัคคสัจจะ ก็จักดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? บุคคลที่เกิดอยู่ในอบายภูมิก็ดี ปุถุชนเหล่าใดจะไม่ได้มรรค ใน ภังคขณะแห่งตัณหาของปุถุชนเหล่านั้นก็ดี สมุทยสัจจะกำลังดับแก่ บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น, บุคคลเหล่าใดจะได้มรรค ในภังคขณะแห่งตัณหาของบุคคล เหล่านั้น สมุทยสัจจะกำลังดับ และมัคคสัจจะก็จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะจักดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, สมุทยสัจจะก็ กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ?