Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 477

เล่ม มมร. 83 หน้า 477 ข้อ 1450
ไม่มี. ก็หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่ใด, บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย และมานานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรค กำหนดรู้ที่ทุกข- เวทนา บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรคนั้น ย่อมกำหนด รู้อวิชชานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัต- มรรคนั้น ไม่ใช่จะกำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย และมานานุสัย จากที่นั้น, บุคคลนั้นนั่นแหละ กำหนดรู้ที่เวทนา ๒ ในกามธาตุ ที่รูปธาตุ อรูปธาตุ บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย และ มานานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลนั้น ไม่ใช่จะกำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย จากที่นั้น, จบ กามราคานุสย - ปฏิฆานุสยมูละ - มานานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี กามราคานุสย - ปฏิฆานุสยมูล - มานานุสยมูล จบ ติกมูลกะ จบ กามราคานุสย - ปฏิฆานุสย - มานานุสย - ทิฏฐานุสยมูล จตุกกมูลกะ - กามราคานุสย - ปฏิฆานุสย - มานานุสย - ทิฏฐา- นุสยมูละ วิจิกิจฉานุสยมูลี :- [๑๔๕๐] บุคคลใด กำหนดรู้กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka