พระไตรปิฎก

บุคคลที่มีโสมนัสสะ แต่เป็นอเหตุกบุคคลกำลังเกิดอยู่ก็ดี ใน อุปปาทขณะแห่งจิตที่เป็นโสมนัสสสัมปยุตและเป็นสัทธาวิปปยุตในปวัต- ติกาลก็ดี โสมนัสสินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่สัทธินทรีย์ ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคลมีโสมนัสสะกำลังเกิดอยู่ก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งจิตที่เป็นโสมนัสสสัมปยุตและที่เป็นสัทธาสัมปยุตใน ปวัตติกาลก็ดี, โสมนัสสินทรีย์กำลังเกิด และสัทธินทรีย์ก็กำลังเกิด แก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่าสัทธินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลใด, โสมนัสสินทรีย์ก็กำลัง เกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? สเหตุกบุคคล เว้นโสมนัสสะเสียแล้วกำลังเกิดอยู่ก็ดี ในอุปปาท- ขณะแห่งจิตที่เป็นสัทธาสัมปยุตและที่เป็นโสมนัสสวิปยุตในปวัตติกาล ก็ดี สัทธินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่โสมนัสสินทรีย์ไม่ใช่ กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคลที่มีโสมนัสสะกำลังเกิดอยู่ก็ดี ใน อุปปาทขณะแห่งจิต ที่เป็นสัทธาสัมปยุตและโสมนัสสัมปยุตในปวัตติ- กาลก็ดี สัทธินทรีย์กำลังเกิด และโสมนัสสินทรีย์ก็กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้น. จบ โสมนัสสินทริยมละ สัทธินทริยมูลี