Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 85 หน้าที่ 426

เล่ม มมร. 85 หน้า 426 ข้อ 510 511
๒. ภวังคจิต เป็นปัจจัยแก่อาวัชชนะ. ๓. กิริยา เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ. ๔. อนุโลมของพระอรหันต์ เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ. ๕. เนวสัญญานาสัญญายตนกิริยา ของพระอรหันต์ผู้ออกจาก นิโรธ เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. [๕๑๐] ๖. อัพยากตธรรม เป็นปัจจัยแก่กุศลธรรม ด้วยอำนาจ ของอนันตรปัจจัย คือ ๑. อัพยากตธรรม เป็นปัจจัยแก่กุศลขันธ์ทั้งหลาย ด้วยอำนาจ ของอนันตรปัจจัย. [๕๑๑] ๗. อัพยากตธรรม เป็นปัจจัยแก่อกุศลธรรม ด้วยอำนราจ ของอนันตรปัจจัย คือ ๑. อาวัชชนะ เป็นปัจจัยแก่อกุศลขันธ์ทั้งหลาย ด้วยอำนาจ ของอนันตรปัจจัย. อรรถกถาอนันตรปัจจัย ใน อนันตรปัจจัย สองบทว่า ปุริมา ปุริมา พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสรวมกุศลที่เกิดในภูมิเดียวกัน และต่างภูมิกัน . คำว่า อนุโลมเป็น ปัจจัยแก่โคตรภู อนุโลนเป็นปัจจัยแก่โวทาน ตรัสด้วยอำนาจอารมณ์ ที่แตกต่างกัน. คำว่า โคตรภูเป็นปัจจัยแก่มรรค โวทานเป็นปัจจัยแก่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka