พระไตรปิฎก

คือ ขันธ์ที่เป็นวิปากธรรมที่เกิดขึ้นก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ที่เป็น วิปากธัมมธรรมที่เกิดขึ้นหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โคตรภู, อนุโลมเป็นปัจจัยแก่โวทาน, โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรค, โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรค ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. [๑๓๘๔] ๒. เนววิปากนวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่เนว- วิปากนวิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย คือ ที่เกิดก่อน ๆ ฯ ล ฯ เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. ๑๓. กัมมปัจจัย [๑๓๘๕] ๑. วิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่วิปากธรรมด้วยอำนาจ ของกัมมปัจจัย คือ วิปากเจตนาเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตขันธ์ ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ วิปากเจตนา ฯลฯ. ๒. วิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่เนววิปากนวิปากธัมม- ธรรม ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย คือ วิปากเจตนา เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูป ด้วยอำนาจของ กัมมปัจจัย. ในปฏิสนธิขณะ วิปากเจตนา เป็นปัจจัยแก่กฏัตตารูป ด้วยอำนาจ ของกัมมปัจจัย, เจตนา เป็นปัจจัยแก่หทยวัตถุ ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย. ๓. วิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่วิปากธรรม และเนว- วิปากนวิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย