พระไตรปิฎก

[๑๔๕๗] ๖. อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุ- ปาทานิยธรรม และอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะ อารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม และ หทยวัตถุ เกิดขึ้น ฯลฯ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒ และหทยวัตถุ เกิดขึ้น. ๗. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทา- นิยธรรม และอนุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณ- ปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม และหทย- วัตถุ เกิดขึ้น ฯลฯ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒ และหทยวัตถุ เกิดขึ้น. ๓. อธิปติปัจจัย [๑๔๕๘] ๑. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทา- นิยธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย คือ ขันธ์ที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัย หทยวัตถุ เกิดขึ้น. ๒. อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุ- ปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย คือ ขันธ์ที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยหทยวัตถุ เกิดขึ้น. ๓. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอนุปาทินนุปา- ทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย มี ๑ วาระ.