พระไตรปิฎก

๔. ฯลฯ อาศัยอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น มี ๓ วาระ. ๗. ฯลฯ อาศัยอุปาทินนุปาทานิยธรรม และอนุปา- ทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย ๘. ฯลฯ อาศัยอนุปาทินนุปาทานิยธรรม และอนุ- ปาทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย ๙. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทา- นิยธรรมและอนุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม และหทย- วัตถุ เกิดขึ้น ฯลฯ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒ และหทยวัตถุ เกิดขึ้น. ๔. อนันตรปัจจัย [๑๔๕๙] อุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทานิย- ธรรม เกิดขึ้น เพราะอนันตรปัจจัย ปัจจัย ๒๔ พึงให้พิสดาร. ฯลฯ เพราะอวิคตปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๔๖๐] ในเหตุปัจจัย มี ๑๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาระ ใน อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๗ วาระ ในสมนันตรปัจจัย มี ๗ วาระ ในสหชาตปัจจัย มี ๑๑ วาระ ในอัญญมัญญปัจจัย มี ๗ วาระ ในนิสสย-