พระไตรปิฎก

[๑๖๔๓] ๑๒. อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่ อุปาทินนุปาทานิยธรรม และอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม มีอย่างเดียว คือที่เป็น สหชาตะ รวมกับ ปัจฉาชาตะ [๑๖๔๔] อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อนุปา- ทินนุปาทานิยธรรม และอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม มีอย่างเดียว คือที่เป็น สหชาตะ รวมกับ ปัจฉาตะ [๑๖๔๕] อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปาทิน- นุปาทานิยธรรม และอนุปาทินนุปาทานิยธรรม ด้วยอำนาจของปัจฉา- ชาตปัจจัย [๑๖๔๖] อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปาทิน- นุปาทานิยธรรม อนุปาทินนุปาทานิยธรรม และอนุปาทินนอนุปา- ทานิยธรรม มีอย่างเดียว คือที่เป็น สหชาตะ รวมกับ ปัจฉาชาตะ [๑๖๔๗] อุปาทินนุปาทานิยธรรม และอนุปาทินนอนุปาทา- นิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปาทินนุปาทานิยธรรม มีอย่างเดียว คือที่เป็น ปัจฉาชาตะ รวมกับ อินทริยะ [๑๖๔๘] อุปาทินนุปาทานิยธรรม และอนุปาทินนอนุปาทา- นิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม มีอย่างเดียว คือที่เป็น สหชาตะ รวมกับ ปุเรชาตะ