Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 394

เล่ม มมร. 86 หน้า 394 ข้อ 109
ในนอธิปติปัจจัย เป็นมูล พึงแจกวาระ ๓๗ วาระ. นอนันตรปัจจัยเป็นต้น ในนอนันตรปัจจัยก็ดี ในนสมนันตรปัจจัยก็ดี ในนอัญญมัญญปัจจัย ก็ดี ในนอุปนิสสยปัจจัยก็ดี มี ๗ วาระ พึงได้เฉพาะรูปเท่านั้น. ในนปุเรชาตปัจจัย มี ๓๗ วาระ เช่นเดียวกับปัจจนียะในปฏิจจวาระ. ในนปัจฉาชาตปัจจัย มี ๓๗ วาระ แม้ในนอาเสวนปัจจัยก็เช่นเดียวกัน. แม้อวิตักกวิจารมัตตธรรม ย่อมมาในที่ใด พึงแจกวิบากในที่นั้น. นกัมมปัจจัย [๑๐๙] สวิตักกสวิจารธรรม อาศัยสวิตักกสวิจารธรรม เกิด ขึ้น เพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจาร- ธรรม เกิดขึ้น. ฯลฯ อาศัยอวิตักกวิจารมัตตธรรม ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรมอาศัย ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมอาศัย ฯลฯ อาศัยอวิตักกอวิจารธรรม ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม ฯลฯ พึงแจกให้บริบูรณ์. สวิตักกสวิจารธรรม ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัยหทยวัตถุ เกิดขึ้น ฯลฯ อวิตักกวิจารมัตตธรรม ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka