Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 395

เล่ม มมร. 86 หน้า 395 ข้อ 110 111
คือ เจตนาที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม อาศัยวิจาร เกิดขึ้น, เจตนา ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม อาศัยหทยวัตถุ เกิดขึ้น. [๑๑๐] สวิตักกสวิจารธรรม อาศัยสวิตักกสวิจารธรรม และ อวิตักกอวิจารธรรม เกิดขึ้น ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจาร- ธรรม และหทยวัตถุ ที่เกิดขึ้น. สวิตักกสวิจารธรรม อาศัยอวิตักกวิจารมัตตธรรม และ อวิตักกอวิจารธรรม ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัยวิตก และหทยวัตถุ เกิด ขึ้น. อวิตักกวิจารมัตตธรรม อาศัยอวิตักกวิจารมัตตธรรม และ อวิตักกอวิจารธรรม ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นอวิตักก- วิจารมัตตธรรม และวิจาร เกิดขึ้น, เจตนาที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และหทยวัตถุ เกิดขึ้น. สวิตักกสวิจารธรรม อาศัยสวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักก- วิจารมัตตธรรม ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจาร- ธรรม เกิดขึ้น. [๑๑๑] สวิตักกสวิจารธรรม อาศัยสวิตักกสวิจารธรรม อวิตักกวิจารมัตตธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม เกิดขึ้น เพราะ นกัมมปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka