Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 396

เล่ม มมร. 86 หน้า 396 ข้อ 112 113
คือ เจตนาที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจาร- ธรรม วิตก และหทยวัตถุ เกิดขึ้น. [๑๑๒] ในนวิปากปัจจัย พึงแจกปัญหาวาระ ๓๗ วาระ. เพราะนอาหารปัจจัย นอินทริยปัจจัย นฌานปัจจัย นมัคคปัจจัย นสัม- ปยุตตปัจจัย นวิปปยุตตปัจจัย โนนคัตถิปัจจัย โนวิคตปัจจัย พึงแจกให้พิสดาร. การนับจำนวนวาระในปัจจนียะเป็นต้นในปัจจยวาระ [๑๑๓] ในนเหตุปัจจัย มี ๓๓ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาระ ในนอธิปติปัจจัย มี ๓๗ วาระ. ในนอนันตรปัจจัย ในนสมนันตรปัจจัย ในนอัญญมัญญปัจจัย ใน นอุปนิสสยปัจจัย แต่ละปัจจัย มี ๗ วาระ. ในนปุเรชาตปัจจัย ในนปัจฉาชาตปัจจัย ในนอาเสวนปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในนกัมมปัจจัย มี ๑๑ วาระ ในนวิปากปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในนอาหาร ปัจจัย มี ๑ วาระ ในนอินทริยปัจจัย มี ๑ วาระ ในนฌานปัจจัย มี ๑ วาระ ในนมัคคปัจจัย มี ๓๓ วาระ ในนสัมปยุตตปัจจัย มี ๗ วาระ ในนวิปปยุตต- ปัจจัย มี ๑๑ วาระ ในโนนัตถิปัจจัย มี ๗ วาระ ในโนวิคตปัจจัย มี ๗ วาระ. เพราะเหตุปัจจัย ในนอารัมมณปัจจัย มี๗ วาระ ฯลฯ ในโนวิคตปัจจัย มี ๗ วาระ. แม้นิสสยวาระ ก็ไม่ต่างกัน (แสดงเหมือนปัจจยวาระ) ปัจจยวาระ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka