พระไตรปิฎก

[๑๘๑] ๙. อวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกวิจาร- มัตตธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย ขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรมที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ที่ เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. มรรคที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็นอวิตักก- วิจารมัตตธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ผลที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็นอวิตักกวิจาร- มัตตธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. [๑๘๒] ๑๐. อวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักก- สวิจารธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตร- ปัจจัย คือ วิตกที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจาธรรมที่ เกิดหลัง ๆ และวิตก ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. จุติจิต ที่เป็นวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปปัตติจิตที่เป็น สวิตักกสวิจารธรรม และวิตก ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ภวังคจิต ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อาวัชชนะ และ วิตก ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะที่เป็นสวิตักก- สวิจารธรรม และวิตก ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.