พระไตรปิฎก

[๑๘๓] ๑๑. อวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกอวิจาร- ธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ วิจารที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่วิจารที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจ ของอนันตรปัจจัย ฯลฯ ขันธ์ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรมที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ที่เป็น อวิตักกอวิจารธรรมที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. มรรคที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็นอวิตักกอวิจาร- ธรรม. ผลที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็นอวิตักกอวิจาร- ธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. เนวสัญญานาสัญญายตนะ แห่งพระอริยะผูออกจากนิโรธ เป็นปัจจัย แก่ผลสมาบัติที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจารด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. [๑๘๔] ๑๒. อวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิ- จารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ จุติจิต ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่ อุปปัตติจิต ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ภวังคจิต ที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่ อาวัชชนะ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.