Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 490

เล่ม มมร. 86 หน้า 490 ข้อ 311 312
บริกรรมแห่งบุพเพนิวาสานุสสติญาณ เป็นปัจจัยแก่บุพเพนิวาสานุส- สติญาณ ฯลฯ บริกรรมแห่งยถากัมมูปคญาณ ฯลฯ. บริกรรมแห่งอนาคตตังสญาณ ฯลฯ. โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร. โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. [๓๑๑] ๔. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกวิจาร- มัตตธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย คือ บริกรรมแห่งฌานที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ ฌานที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. [๓๑๒] ๕. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจาร- ธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัย แก่ขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดหลัง ๆ และวิตก ด้วยอำนาจ ของอาเสวนปัจจัย. อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โคตรภู และวิตก. อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โวทาน และวิตก.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka