พระไตรปิฎก

๘. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยเนวทัสส- เนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยโมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา. ๙. ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยเนวทัสส- เนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ. ๑๐. ทัสสเนนปหาตัพพเหุตกธรรม และเนวทัสสเนนน- ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพ- เหตุกธรรม ฯลฯ คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยโมหะที่- สหรคตด้วยวิจิกิจฉา. ๑๑. ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม และเนวทัสสเนนน- ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพ- เหตุกธรรม ฯลฯ คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยโมหะที่สหรคต- ด้วยอุทธัจจะ. [๗๗๐] ๑๒. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยทัสสเนน- ปหาตัพพเหตุกธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุก- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย