Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 106

เล่ม มมร. 87 หน้า 106 ข้อ 795 796 797
[๗๙๕] ๕. เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหา- ตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม และมหาภูตรูปทั้งหลาย, จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วย อุทธัจจะ และโมหะ. ๓. นอธิปติปัจจัย [๗๙๖] เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัย ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย เหมือน กับ สหชาตปัจจัย มี ๑๗ วาระ. ๔. นอนันตรปัจจัย ฯลฯ ๗. นอุปนิสสยปัจจัย เพราะนอนันตรปัจจัย เพราะนสมนันตรปัจจัย เพราะน- อัญญมัญญปัจจัย เพราะนอุปนิสสยปัจจัย (ทุกปัจจัยมี ๕ วาระ). ๘. นปุเรชาตปัจจัย [๗๙๗] ๑. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยทัสสเนน- ปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุก- ธรรม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka