Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 107

เล่ม มมร. 87 หน้า 107 ข้อ 798
๒. เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ โมหะ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่ สหรคตด้วยวิจิกิจฉา. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุก- ธรรม. ๓. ทัสสเนนปทาตัพพเหตุกธรรม และเนวทัสสเนนน ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๓ และโมหะ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วย วิจิกิจฉา และโมหะ ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒. ๔. อาศัยภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ เหมือน กับทัสสเนนะ มี ๓ วาระ (วาระที่ ๔-๖) [๗๙๘] ๗. เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัย เนวทัสสเนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาต- ปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนาย- ปหาตัพพเหตุกธรรม ฯสฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหา- ตัพพเหตุกธรรม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka