Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 129

เล่ม มมร. 87 หน้า 129 ข้อ 830
คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม และมหาภูตรูปทั้งหลาย. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลาย ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา และ โมหะ. โมหะ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา อาศัยขันธ์ทั้งหลาย ที่สหรคตด้วย วิจิกิจฉา และหทยวัตถุ. ๑๔. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม และเนวทัสส- เนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพเหตุ- กธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะสหชาตปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม และ หทยวัตถุ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม และ มหาภูตรูปทั้งหลาย. ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา แลโมหะ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ. ขันธ์ ๓ และโมหะ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา และหทย- วัตถุ ฯลฯ ขันธ์ ๒ และโมหะ อาศัยขันธ์ ๒ และหทยวัตถุ. [๘๓๐] ๑๕. ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยภาวนาย- ปหาตัพพเหตุกธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุก- ธรรม เกิดขึ้น เพราสหชาตปัจจัย มี ๓ วาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka